اين مقاله به ارائه تحليلى جامع از موج آنفلوآنزاى فصلى قابل توجه ایران در پایيز 1404 می پردازد كه با افزایش شديد مراجعات درمانى همراه بوده و اوج آن در اواخر آبان ماه رخ داده است. بر اساس گزارش هاى منطقه اى سازمان جهانى بهداشت، شيوع این بيمارى در سطح بالايى قرار داشت و سويه غالب مشاهده شده در بسيارى از هفته ها آنفلوآنزاى نوع B گزارش شده است.
در تشديد اين پيك، عواملى نظير كاهش ایمنی جامعه پس از دوران فاصله گذاری اجتماعی، بازگشایی مراكز آموزشى و آلودگی هوای كلان شهرها نقش مهمی ایفا کردند. نویسندگان مقاله هشدار میدهند که با توجه به سرد شدن هوا و همزمانى گردش با ساير ويروس هاى تنفسى، احتمال وقوع پيك دوم در ماه هاى زمستانى بسيار بالا است. براى كنترل بار بيمارى، سند براهميت حياتى سه محور كليدى تأكيد مى كند: افزايش پوشش واكسيناسيون، رعايت دقیق اقدامات غیردارویی مانند استفاده از ماسک وتهویه، و
تقویت آمادگی نظام سلامت كشور. مدیریت صحيح بيماری مستلزم تشخيص سريع در گروه های پرخطر و تجویز به موقع داروهاى ضدويروسی است.
